Wijs worden

Wees voor het positieve en niet tegen het negatieve. Als je voor het positieve bent zal er even goed ook negativiteit zijn, maar dat zal dan de schade en schande zijn waarmee je wijs wordt. Ik wens je veel wijsheid toe!

Zonder autonomie geen samenwerking, zonder samenwerking geen autonomie

Let\'s welcome every fresh new crises, in stead of evading it - Fritz Kunkel

Going forth, going forth, to adventuring bold - There is more ahead than has ever been told!

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist - David Ben-Goerion

 

Een bacterie genaamd Lucia de B.

luciadeberkLaatst kwam de zaak van Lucia de B. weer eens in het nieuws als een van de grootste gerechtelijke dwalingen ooit. Een toegewijd zorgverleenster werd voor moordenaar aangezien en dat alleen omdat ze steeds op de plaats was waar ze hulp wilde verlenen aan haar doodzieke patiënten. Ik moest meteen denken aan de misvatting van Louis Pasteur over de al even toegewijde zorgverlener die ons komt helpen als we ziek zijn: de bacterie. Die is ook altijd ter plaatse om ons te ondersteunen als we ziek zijn, krijgt ook overal de schuld van en wordt via officiële instanties veroordeeld en uitgebannen. Een van de grootste medische dwalingen ooit.

Maar er zijn natuurlijk ook zorgverleners die wel degelijk kwaad in de zin hebben en schadelijk zijn voor de samenleving. Robert M. de man die jarenlang kinderen die aan hem waren toevertrouwd misbruikte en beschadigde is een schrijnend voorbeeld daarvan. Hij heeft ontegenzeggelijk schadelijke eigenschappen en we moeten onze kinderen tegen zijn gedrag in bescherming nemen. Dit is een lastig vraagstuk. Moeten we hem levenslang opsluiten, uitbannen? Of moeten we ons als samenleving beter wapenen tegen dat soort beschadigend gedrag? En hoe komen we met deze dramatische gebeurtenissen in het reine? Hoe komt een mens zo? Hoe gaan we om met daders? Indrukwekkend was wat dat betreft het antwoord dat een jonge man gaf, die meemaakte wat er in de bioscoop gebeurde toen de Batman-shooter om zich heen begon te schieten. De – op sensatie beluste – vraag van de interviewer was: ‘Wat zou je doen als hij nu voor je stond?’ Het antwoord was al even onverwacht als inspirerend: ‘Ik zou hem vergeven, want niemand wordt zo geboren’. We moeten leren van wat ons overkomt en er sterker, bewuster van worden. Hoe kon het  zover komen met onze broeders en wat hebben hun misdragingen (en die van ons zelf) ons te zeggen? We doen klaarblijkelijk iets (on)bewust niet goed en hebben dat niet door.

Ook hier dringt zich de vergelijking op met een schadelijke bacterie die van buitenaf onze gezondheid bedreigt. Hun activiteiten duiden er ook op dat we nog niet toegerust zijn op het pareren van schadelijke invloeden van buitenaf.  Ze komen ons zeggen dat we ons daarvan bewust moeten worden en ons leven beter moeten inrichten. Hebben we niet zelf de komst van de externe bacterie veroorzaakt? Leven we wel gezond genoeg of is ons immuunsysteem verzwakt door ons eigen (0n)bewust verkeerde leefpatroon? Gaan we de vijand bestrijden of gaan we ons immuunsysteem dusdanig wapenen dat het lichaamseigen interne bacterieleger de externe bacterietroepen aan kan? Ouderwets uitzieken zou het immuunsysteem beter toegerust maken op verdere bedreigingen van onze gezondheid van buitenaf. Of blijven we ook deze vijand onderdrukken, uitbannen via kunstmiddelen van buitenaf? Structureel medicijn- en/of supplementengebruik is medisch gezien altijd een zwaktebod.

Niet alleen de dader wordt zo opgesloten, maar wij zelf ook. Samen gevangenen van een dwaling, die grotendeels veroorzaakt wordt door een soort bedrijfsblindheid. En die wordt dan weer veroorzaakt door een verkeerde focus, een te klein diafragma, gericht op het krijgen van gelijk. Het is ook lastig ongelijk te bekennen. Onze toewijding, ons aanzien en onze status is in het geding. We verzetten ons onbewust tegen de gedachte dat we het niet bij het rechte eind hebben en hulpvaardige buitenstaanders met een open blik opeens zouden zien hoe het werkelijk zit.   Het aloude beeld van de splinter en de balk rijst onwillekeurig op in onze gedachten en ook hier dwalen we. We geven de goedbedoelende omstanders met de open blik (niet gehinderd door splinters of balken) de schuld en bannen ze uit, en dan vooral uit onze gedachten. Het is maar al te menselijk. Toen Einstein met zijn relativiteitstheorie kwam, werd hij aanvankelijk op eenzelfde manier door de wetenschap weggehoond. Einstein was een ongestudeerde kantoorklerk, een hulpvaardige omstander met een open blik …

Lucia de B. heeft terecht eerherstel gekregen en we hebben haar onze nederige excuses gemaakt. Nu de bacterie nog!