Wijs worden

Wees voor het positieve en niet tegen het negatieve. Als je voor het positieve bent zal er even goed ook negativiteit zijn, maar dat zal dan de schade en schande zijn waarmee je wijs wordt. Ik wens je veel wijsheid toe!

Zonder autonomie geen samenwerking, zonder samenwerking geen autonomie

Let\'s welcome every fresh new crises, in stead of evading it - Fritz Kunkel

Going forth, going forth, to adventuring bold - There is more ahead than has ever been told!

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist - David Ben-Goerion

 

Paradogma

paradigmaTegenwoordig praten we veel over paradigma’s. Voor een beschrijving van wat een paradigma is, sluit ik graag aan bij de definitie die Hans Siepel hanteert in zijn boek Congruente overheidscommunicatie:  Een patroon van aannames, denken en handelen. Ik gebruik hierna kortweg het woord denkstelsel. Iemand die het goed met me voorhad, wees me op het belang van de vitaliteit van een Paradigma. Het moest vooral open en flexibel zijn en tegelijk stevig, maar ook weer niet star. Al discussiërend viel het woord Paradogma me te binnen. Dat is een verstard Paradigma. Elk paradigma krijgt uiteindelijk met verstarring te maken en verwordt tot een paradigma. Dat vraagt dan weer om een nieuw, vers paradigma om onze kijk op en denken over de wereld vrijer, beter, rijker, ruimer te maken en te ontdoen van vastgeroeste aannames en oude weeffouten waarvoor we in de loop van de tijd blind zijn geworden. De vraag is dan natuurlijk hoe staan wij ervoor? Is de wereld waarin we nu leven gebouwd op een nog vitaal paradigma dat nauwelijks aan erosie onderhevig is en nog wel even mee kan of op een verstard, ziek en afbrokkelend paradogma dat zijn langste tijd heeft gehad? Moeten we ons zorgen maken of is er geen reden tot onrust? Gaat het goed of (goed) mis?

Zoals u als trouwe volger weet, heb ik een poging gedaan tot een nieuw Paradigma en wel ter vervanging van het bestaande Paradogma van onze tijd. Dat paradigma komt niet uit de lucht vallen. In 2008 werd langzaam maar zeker duidelijk dat mijn vrouw ernstig ziek was. Ze bleek twee ‘ongeneeslijke’ welvaartsziekten te hebben. De medische molen zette zich direct in beweging met de bekende, onthutsende en onontkoombare behandelingen. Ik heb mijn vrouw, die tot dat moment nog een onbekommerd dagelijks bestaan leidde, nog nooit zo intens ziek en hulpeloos gezien. ‘Gelukkig’ bleek ze allergisch voor chemo te zijn en de artsen wisten niet goed meer wat te doen dan monitoren en afhankelijk daarvan een andere behandelwijze bedenken (hopelijk met nieuwe, experimentele medicijnen).

Ik ben toen in alle ontsteltenis op onderzoek uitgegaan, vooral ook omdat de gedachte me niet losliet dat het hier om welvaartsziekten ging. Allerlei vragen besprongen me. Wat is er mis dan met onze welvaart? En bestaan er ook plekken op deze aarde waar die welvaartsziekten niet of nauwelijks voorkomen? Is er een andere uitweg, zijn er betere oplossingen te vinden? Hoe komt het dat we dit pad überhaupt op gegaan zijn en waar en waarom hebben we dan deze afslag genomen?

Het resultaat van deze jarenlange en nog elke dag voortdurende zoektocht is deze website. En de dagelijkse, confronterende en inspirerende werkelijkheid houdt me daarbij scherp. Ik zie een steeds duidelijker parallel met the rise and fall of the Roman Empire. Maar ook met de situatie van het begin van onze jaartelling, zo’n 2000 jaren geleden. Wat zich toen in het oude Palestina afspeelde in het klein, speelt zich op nagenoeg identieke wijze in onze tijd af op mondiaal vlak. En welke rol speelt de Westerse wereld dan op dit huidige mondiale toneel? Zijn wij het oude Romeinse Rijk, decadent, arrogant en blind voor het eigen verval? En is er tegelijkertijd – voorzichtig – ook iets nieuws gaande, iets hoopgevends dat nog nooit vertoond is? Gaan we een reinigende wereldcrisis, een Apocalyps tegemoet, een heftige periode die de weg baant voor de Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde? Zal de Phoenix verbranden en uit zijn as oprijzen? Heeft de wijze Hopi gelijk?

Op TV zag ik de afgelopen weken een aantal programma’s die in mijn opvatting die kant op wijzen. Als je op de kopjes klikt, kun je de uitzendingen bekijken.

Honing
De Keuringsdienst van waarde gaat op haar altijd kritisch-humoristische manier op zoek naar het biologisch gehalte van honing. De onthutsende conclusie: in alle honing – afkomstig uit alle werelddelen! – zit plastic. En dat blijkt ook zo te zijn met o.m. melk en bier. Dus niet alleen de oceanen zijn vergeven van plastic, maar onze bodem ook. En als je dan bedenkt wat plastic met de gezondheid van ons en onze kinderen doet … Huiveringwekkend en giftig resultaat van onze ongebreidelde welvaart. Slecht geslapen die nacht: geen ontsnappen meer aan  😥 Mondiale vervuiling is een direct en uitsluitend resultaat van onze onvolprezen welvaart. En het raakt arm en rijk evenzeer, net als luchtvervuiling, straling, het gebruik van pesticiden en ander gif in onze dagelijkse omgeving. En dan maar blijven volhouden dat kanker een kwestie van pech is. Laten we – al is het maar voor onze kinderen – in ieder geval eens belangeloos, eerlijk en open onderzoeken wat we hier fundamenteel fout doen!

Klerewereld (v.a. 33 minuten)
Teun van de Keuken en Roland Duong maken in ‘De slag om de klerewereld’ de onzichtbare problemen in de mode-industrie zichtbaar. Het geeft een onthutsend beeld over de medogenloze wijze waarop wij met onze VOC-mentaliteit onze kleding goedkoop weten in te kopen, zonder ons ook maar enigszins te bekommeren om de barbaarse gevolgen van onze hebzucht voor de locale fabrieksabeiders en hun jonge kinderen. Rond de 33e minuut komt een fabrieksdirecteur aan het woord die werkt volgens de principes van Gandhi. Hij is maar ietsje duurder dan zijn minder sociale collega’s maar het lukt hem toch om staande te blijven in deze keiharde klerewereld. Uiteindelijk gaan ze naar de plek waar Gandhi woonde en werkte. Daar staat een beroemd bord: The mad rush. Laten we deze uitweg maar snel ter harte nemen, stel ik voor!

Bankgeheimen
Onderzoeksjournalist Joris Luyendijk schetst een ontluisterend beeld over de bankwereld onder de veelzeggende titel: Het kan niet waar zijn. Sinds de op het nippertje met veel belastinggeld voorkomen val van het mondiale bankenstelsel in 2008 is er nog niets veranderd. Die val had betekend dat de wereldeconomie als geheel compleet tot stilstand zou zijn gekomen. Weg welvaart, weg gas en elektriciteit, weg vervoer, weg voedsel, weg dagelijks levensvoorwaarden, weg alles voor alles en iedereen. Het kan zo weer gebeuren, stelt Luyendijk. Het ligt niet zo zeer aan het bankenpersoneel als wel aan de topbankiers die niet gehinderd door een knagend geweten beslissingen vol risico nemen over uw en mijn geld, maar dat risico zelf niet dragen. Als het mis gaat schiet de regering wel weer te hulp, omdat deze functionarissen daarmee hun toekomstige loopbaan – jawel bij de bank! – veilig stellen. En de burger betaalt toch wel. Luyendijks diagnose is begripvol, maar ook messcherp. Gevraagd naar de oplossing is hij minder stellig en lijkt hij bijna hulpeloos wanhopig: ‘We hebben de slavernij en het vraagstuk van de vrouwenemancipatie – eens zo onoplosbaar lijkend – immers ook opgelost, dus we vinden hier ook wel iets op.’ Hoezo slavernij opgelost, denk ik dan, de rapportage over de Klerewereld nog in vers het geheugen. Enne, het vraagstuk van de vrouwenemancipatie opgelost? Kijk eens even wat er in India aan groepsverkrachtingen plaatsvindt. Zelfs in ons eigen vooroplopende landje hebben we dit al niet eens helemaal voor elkaar. Maar mondiaal gezien – en dat is ook de reikwijdte van het bankenvraagstuk – is er nog maar bar weinig opgelost. Laten we daarom nog eens goed kijken waarom we hier de oplossing gewoon niet zien. Zoeken we wel op de goede plek? Paradogmatisch syndroom?

De Monsanto methode
Monsanto is de grootste fabrikant ter wereld als het gaat om pesticiden, maar ook om zaden. Die zaden worden genetisch gemanipuleerd (GMO) en voorzien van ‘ingebouwd’ gif. Dat zou het spuiten met pesticiden verminderen. Maar het gaat Monsanto eigenlijk maar om één ding. De macht over ons voedsel. Genetisch gemodificeerd voedsel valt te patenteren en de agrariërs zijn via allerlei slimme mondiale handelsverdragen te dwingen om de zaden bij Monsanto te betrekken. Met gif en al! We moeten binnenkort allemaal aan de GMO’s en worden daar ook allemaal (in meer of mindere mate ernstig) ziek van. En de arme boeren die het voor ons verbouwen worden nog ernstiger ziek. In de documentaire is te zien hoe de woordvoerder van Monsanto reageert op de vragen van de Franse interviewer over de zorgwekkende situatie van de doodzieke kinderen van boeren in Argentinië. Gewetenloos, arrogant en botweg agressief. Een veelbelovend topbankier! Nog los van het directe profijt dat de mondiale farmaceuten hebben van het mondiaal consumeren van vergiftigde, gedenatureerde en gedegenereerde gewassen, zouden we ons recht op vrije keuze en het vrij kunnen verbouwen van ons eigen voedsel met hand en tand moeten verdedigen. Degene die de macht heeft over ons voedsel is onze baas. Laten we onze eigen baas zijn en blijven!

Ricardo Semler
De Braziliaanse topondernemer Ricardo Semler laat zien dat je op een heel andere, positieve manier aan kunt kijken tegen succesvol ondernemen. Hij richt zijn bedrijven zo in dat zijn medewerkers zich gelukkig en gewaardeerd voelen en laat veel aan hun creativiteit en zelfverantwoordelijkheid over. Maar hij wijst nog op andere belangrijke nieuwe manieren van omgaan met elkaar. Hij vindt bijvoorbeeld dat je er bij de aanname van personeel voor moet zorgen dat het totaal een afspiegeling is van de samenleving. Er moeten ook asociale en criminele medewerkers bij zitten. Maar zijn belangrijkste aanbeveling vond ik dat je het niet moet zoeken in het verzamelen van intellectueel talent, van intelligente hoog opgeleide mensen. Het gaat niet om intelligentie maar om wijsheid! In mijn ogen is dit nu echt een weeffout in ons mondiale (Westers-kapitalistisch georiënteerde) systeem: met denken verander je de wereld. Maar het gaat om wijsheid en die leer je niet op school, maar via open en direct contact met je medemens. Arm en rijk, hoog en laag we hebben het allemaal in ons zitten, al lijkt het voor sommigen onder ons, ongeacht status en/of opleiding een onbereikbaar goed.

Redneck Dixon D. White
Ik zag dit filmpje op Facebook en dacht, door het uitbundig enthousiasme van mijn zus, laat ik maar eens even kijken. In het begin denk je wat gaat deze Amerikaanse Patriot me nu vertellen? Maar al gauw merk je dat deze man – op zijn eigen onnavolgbare manier – de wijsheid van moedige zelfreflectie heeft gevonden en een geweldige boodschap heeft voor degenen die tot ‘the white supremacy’ behoren. Voor u en mij dus! Hier gaat het niet om intelligentie maar om wijsheid van een man aan wie je dit totaal niet zou toedichten. Een lesje in inkeer dat we allemaal kunnen gebruiken en dat hopelijk bijdraagt aan het oplossen van vraagstukken als racisme, vrouwenemancipatie, slavernij, rijkdom, armoede en topbankiers.

Conclusie:
Er is iets grondig mis met de wereld waarin we leven. Maar er is zijn ook tekenen van hoop en verandering. We zijn op weg naar een Nieuwe Hemel (een volgende stap in onze spirituele evolutie) en een Nieuwe Aarde (een daarop gebaseerde nieuwe manier van omgaan met de wereld die we delen met onze medemensen). Voor de fysieke en psychische gezondheid van mijn vrouw heeft deze reis in ieder geval al positieve resultaten gehad. Haar ziektes zijn stabiel en verergeren niet meer. Het oude Paradogma van de medische wereld hebben we achter ons gelaten en het nieuwe Paradigma lijkt voorlopig goed te werken. Nu nog de verdere invulling voor ons omgaan met de Natuur en met de Samenleving. Ik nodig iedereen van harte uit mee te doen. Alle inbreng is welkom!

Tot gauw!
Rob