Wijs worden

Wees voor het positieve en niet tegen het negatieve. Als je voor het positieve bent zal er even goed ook negativiteit zijn, maar dat zal dan de schade en schande zijn waarmee je wijs wordt. Ik wens je veel wijsheid toe!

Zonder autonomie geen samenwerking, zonder samenwerking geen autonomie

Let\'s welcome every fresh new crises, in stead of evading it - Fritz Kunkel

Going forth, going forth, to adventuring bold - There is more ahead than has ever been told!

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist - David Ben-Goerion

 

Diagnose

Before you can see the light, you have to deal with the darkness

Einstein: Intuitie is een heilige gave en de rationele geest een trouwe bediende. We hebben een maatschappij gecreëerd die de bediende eert maar de gave vergeten is.

De evolutie, de schepping voltrekt zich permanent. We zijn – net als onze voorouders, die ons tot hier hebben gebracht – mede-scheppers van de toekomst. Dat is onze missie, de missie van de mensheid, van de samenleving. We zijn op weg naar de hemelpoort.

Maar we leven nu in een tijdperk waarin we ons er langzaam van bewust worden dat we de weg die leidt naar de hemelpoort kwijt geraakt zijn. We respecteren moeder natuur niet meer en zijn spiritueel van God los geraakt. We sussen ons geweten via moderne vormen van aflaat. We zijn in crisis en de mensheid moet – zoals al menigmaal eerder – de weg zien te hervinden. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan.

Maar we zijn struisvogels en willen deze ongemakkelijke realiteit niet zien. We zijn net als Doornroosje spiritueel in slaap gevallen. In deze waak-droomtoestand rennen we als lemmingen blind achter elkaar aan naar de zee van de ondergang of de dorre woestijn van de uitgeputte aarde waar niets meer groeit en iedereen probeert het laatste restje grondstoffen, voedsel en water te bemachtigen.

We doen aan ‘Zondebokken’, zowel binnen groepen (het individu dat de schuld krijgt en verstoten wordt i.p.v. binnen de groep gehouden) als groepsgewijs (Joden, negers, Polen, Roma, Islamieten die verantwoordelijk worden gesteld voor alle ellende van de wereld). Dit is projectie van de zuiverste soort. Een teken van een ziek collectief bewustzijn, maar meer nog van een collectief ONbewust zijn. Laten we niet over elkaar oordelen. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. We komen allen nota bene van één voorouder. Alle mensen op deze wereld zijn onze broers en zussen en net zoveel waard als wie dan ook.

We lopen in de duisternis en ook van binnen regeert onze donkere kant, Jung’s Schaduw. Het in ons allen levende centrum van licht, vitaliteit en creativiteit is bijna helemaal overschaduwd. We hebben last van een hartsverduistering en kunnen daardoor niet zien dat we in de verkeerde richting lopen. Ons kompas is van slag. We worden ons er wel langzaam maar zeker van bewust dat er iets niet helemaal goed gaat. We zijn en worden door de drie grote oer-verleidingen van de weg af gelokt. Maar we merken dat de verlokkingen ons juist ziek maken. Ons oude vertrouwde recept werkt niet meer. Tegelijkertijd voelen we dat de geboorte van een nieuw tijdperk zich aankondigt. Maar een nieuw recept is nog niet voorhanden. We zijn in crisis.

De mythische vogel Phoenix moet verbranden en uit zijn as herrijzen. We moeten sterven om te kunnen leven. Ons ware Zelf – het creatieve centrum in het hart van onze persoonlijkheid – zit opgesloten in ons misleidende Ego en moet bevrijd worden. Maar hoe doen we dat? We hebben in onze zoektocht naar de uitweg dringend behoefte aan een nieuwe en verbeterd recept, een nieuwe en betere landkaart, een nieuw en verbeterd kompas. De onderdelen daarvoor zijn al eeuwen oud, maar tot op heden nog niet of slechts ten dele begrepen en dus ook niet goed gebruikt. Maar er zijn ook nieuwe inspiratiebronnen en onafhankelijke, creatieve en moedige onderzoekers en verkenners van de tekenen des tijds. Er is zicht op een uitweg, die gezocht moet worden op het spirituele en psychologische werkterrein en niet zo zeer op het materialistisch­wetenschappelijke. More art than science dus. We hebben hier (door kennis ondersteunde) wijsheid, moed en visie nodig. Een levenshouding die de verworvenheden van spiritualiteit, (mens)wetenschappen en kunst combineert. Maar we moeten eerst durven zien wat er mis is in onze wereld:


Vergif

Hebzucht en macht regeren de samenleving, er zijn groteske verschillen tussen arm en rijk, we voeren onder het mom van de verspreiding van vrede en democratie meedogenloze oorlogen om de laatste grondstoffen die we nog hebben. We verketteren en bevechten elkaar om ons geloof of onze levensovertuiging en we vervuilen en vergiftigen dagelijks de aarde, het water, de lucht – onze eigen directe leefomgeving dus! De Grootindustrie heeft alle vitale bronnen in handen: olie, chemie, voeding en medicijnen. De daaruit voortkomende giftige producten worden op de wereldmarkt gezet via een niet aflatende ongemerkt hersenspoelende reclamecampagne en beschermd door internationale verdragen. Wij slikken het (letterlijk) ongewild, onwetend, nogal naïef en kritiekloos. Ongemerkt zijn we zo in een chemisch tijdperk terecht gekomen, waarin velen van ons gaan gebukt onder de gevolgen van slechte eet- en leefgewoonten en het daarmee samenhangende massale medicijngebruik. Onze toxische leefomgeving is de oorzaak geworden van de toename van chronische welvaartsziekten en velen van ons hebben last van voedselintoleranties en allergieën, die ons verhinderen om gezond van het leven te kunnen genieten.

Ons voedsel wordt uit winstbejag bewerkt en voorzien van giftige conserveermiddelen, geur-, kleur- en verslavende smaakstoffen, die via de supermarkten hun weg vinden naar ons bord en ons lichaam. Door E-nummers (= Europees goedgekeurd!) uit te geven en/of ingewikkelde benamingen te gebruiken wordt de valse indruk gewekt dat het wel goed zit met al die toevoegingen. De vraag is hoe die E-nummers worden toegekend en welke invloed de voedingsindustrie daarop heeft. Via het TV-programma Radar kwam ik aan het boekje ‘Wat zit er in uw eten’ van Corinne Gouget, die haar gids opdraagt aan ‘de mensen die het gif in onze levensmiddelen gaan overleven’. Ik raad iedereen aan – zeker de mensen met kinderen –  te lezen wat zij ons op dit punt te melden heeft. Er zijn overigens ook aps voor de smartphone, die kunnen helpen bij het maken van je eigen keuzes bij het dagelijkse boodschappen doen.

We worden al met al massaal ziek, zwak en misselijk en vragen vervolgens – komt dat even goed uit! – de medische wereld om hulp. Daar worden giftige en chemische medicijnen, bestralingen, operaties en vaccinaties via ziekenhuizen en artsen massaal voorgeschreven en toegediend aan miljoenen volwassenen en kinderen. Het op symptoombestrijding in plaats van preventie gebaseerde Pasteur-dogma – via medische opleidingen, vakbladen en reclame dwingend wereldwijd gepropageerd – viert hoogtij. De rest is ‘kwakzalverij’ die vervolgd en bestreden moet worden, omdat natuurlijke voeding niet gepatenteerd kan worden en er dus niets mee te verdienen valt. Sterker nog, het zorgt als concurrent voor omzetdaling.


Complottheorie of grimmige werkelijkheid?

Ty Bollinger schept in zijn lijvige boek Cancer – Step outside the box, een onthutsend maar overtuigend beeld van een kleine groep Superrijken, die de macht over de mensheid wil hebben via de in hun bezit zijnde olie-, chemische-, farmaceutische- en voedingsinsdustrie. Het vermarkten van hun producten wordt gerealiseerd via de massamedia (TV, pers) die ook in hun handen zijn, via internet en via de sociale media. Daarbij wordt gebruik gemaakt van zeer geraffineerde propagandatechnieken, die gebaseerd zijn op beïnvloeding van ons onderbewuste. Deze mondiale miljardenindustrieën creëren daarmee een constante reclame- en informatiestroom over dit Land of Make Believe. Daarin wordt ons een ideaalbeeld voorgespiegeld van de productie van geneeskrachtige medicijnen en gezond voedsel voor ons allen.

Via diezelfde weg worden de voorvechters van succesvolle, op zelfheling berustende alternatieve geneeswijzen en voedingsgewoonten zwart gemaakt, in de beklaagdenbank gezet en vervolgd als kwakzalvers en een gevaar voor de samenleving. Ook als er overtuigende wetenschappelijke bewijzen zijn voor de positieve werking van hun aanpak bij grote groepen werkelijk genezen patiënten.

De medische wetenschap verdoezelt daarbij de gebrekkige eigen bewijsvoering, die verdacht veel lijkt op de door haar zo verachte en bestreden kwakzalverij.

Het boek van Ty Bollinger was voor mij echt een eye opener. Ik ben overigens het zeker niet op alle fronten eens met hem. Zijn betoog – hoe belangrijk en waar ook – wordt in mijn ogen toch wat onderuit gehaald door de meeste van de geboden genezingsoplossingen (hoofdstuk 6). En het hoofdstukje Spiritual Cancer (PartV, appendix 2), waarin hij als gelovig Christen wel erg fanatiek uithaalt naar alle zondaars en ze de toorn van God, hel en verdoemenis in het vooruitzicht stelt, maakt het er allemaal niet beter op.

Maar laat dit vooral geen belemmering zijn voor de kennisneming van het geweldige werk dat hij heeft verzet. Met name de diagnose m.b.t. de kankerindustrie (hoofdstukken 1 t/m 4), zijn betoog over ontgiften (hoofdstuk 9), de gevaren van onze toxische omgeving (hoofdstuk 12, the dirty dozen) en de hoofdstukken 14 t/m 20, zijn in alle opzichten geloof- en lezenswaardig.

Bollinger schokt en spaart je niet, maar hij opent je – gedreven door het verlies van zes dierbare naasten in twee jaar, waaronder zijn vader en moeder, als gevolg van kanker – de ogen voor de grimmige werkelijkheid.

Ronduit schokkend is, dat al jarenlang sluipenderwijs internationale richtlijnen worden opgesteld en geratificeerd door alle regeringen in de wereld: de Codex Alimentarius. Daarmee wordt de greep op onze gezondheid door de grootindustrie wereldwijd definitief geregeld. Ruimte voor alternatieve op natuurlijke voeding gebaseerde leefwijze is er niet of nauwelijks meer. Mag je straks nog wel kiezen voor homeopathie en/of je eigen voedsel verbouwen?

Dit plaatst wellicht ook Obamacare, de zorgwet van president Obama, in een ander daglicht. Wordt bij ons in Nederland ook niet van hogerhand bepaald, welke medicijnen wel en welke niet worden vergoed? Hoe wordt zoiets eigenlijk vastgesteld en is daarbij onze gezondheid bepalend of de lobby van de farmaceuten?

Bollinger’s verhaal wordt nadrukkelijk onderstreept en verrijkt door de film Cancer is curable now, vol van nieuwe feiten en inspirerend gedachtenvoedsel. Ook het werk van Marcel Messing gaat zeer uitgebreid in op de door Bollinger beschreven plannen van de Superrijken van deze wereld. John Consemulder beschrijft in een uitgebreid artikel op de boeiende site Want to know de alarmerende verstrengeling tussen de voedingsindustrie, de farmaceutische industrie en de regering.

In zijn essay ‘Het uiterst zichtbare misleidt ons’ (NRCNext van september 2011) gaat Dobelli – waar het gaat om de rol van de media – in op wat hij noemt de ‘tucht van de markt’. Hij stelt dat wat we nieuws noemen schadelijk is voor mens en maatschappij. Omdat het systematisch misleidt. Dat komt, omdat nieuws niet de ‘echte wereld’ vertegenwoordigt. In zijn woorden: Nieuwsmedia richten zich doorgaans op datgene wat direct zichtbaar is. Ze tonen vrijwel alle informatie die ze produceren met aangrijpende verhalen en schokkende foto’s. Ze negeren systematisch genuanceerde en onverhoedse informatie, zelfs als die belangrijker is. Het als ‘feiten’ en ‘waarheid’ gepresenteerde nieuws zijn volgens Dobelli niet meer dan kapotgeslagen luchtbelletjes aan de oppervlakte van een veel diepere wereld. Het leidt zelden tot nooit tot het begrijpen hoe en waarom dingen gebeuren. Dat verklaart misschien waarom de nieuwsmedia nagenoeg nooit in staat zijn om grote gebeurtenissen te voorspellen. Ondanks het feit dat de media zelf en de door hen geraadpleegde zogenaamde experts overlopen van zogenaamde voorspellingen. Maar, zo concludeert Dobelli, er ligt overweldigend bewijs dat voorspellingen van journalisten en experts op het gebied van economie, financiën, sociale ontwikkelingen, wereldwijde conflicten en technologie er bijna altijd naast zitten. Het consumeren van nieuws is, volgens Dobelli, irrelevant vergeleken met krachten en zaken in het leven die er écht toe doen. De media hebben hun hooggeprezen ideaal als ‘waakhond van de democratie’ meer en meer ingeruild voor marktwerking. Nieuws is meer en meer een product geworden dat gesleten moet worden, opdat geld verdiend wordt. De ‘tucht van de markt’ is het grote probleem. De voortschrijdende commercialisering van de journalistieke media legt de bijl aan de wortel van kundige, professionele en onafhankelijke journalistiek. Rendement en geld verdienen prevaleren boven zorgvuldige journalistiek. De journalistieke inhoud wordt meer en meer gezien als handelswaar.

Ook de integer geachte wetenschap doet mee in dit spel, staat aan grote verleidingen bloot en bezwijkt daar structureel aan.

Zie tenslotte ook de bijlage ‘Complottheorie of realiteit?’ waarin de verborgen macht van de Rotschilds en Rockefellers nader wordt belicht (Engelstalig).

Je vraagt je al met al af, of dit alles toch niet louter een complottheorie is, maar in veel opzichten gewoon een bittere werkelijkheid. Een werkelijkheid die ook hier verbazingwekkender blijkt dan de stoutste fantasie.


Stelen en helen of delen, macht of rechtvaardigheid 

Wij westerlingen zijn verwende junks. De aarde wordt voor onze ongebreidelde hebzucht grotendeels bebouwd met drugs en genotmiddelen als koffie, thee, tabak, suiker, cocaïne, wiet, opium. Daarnaast heerst de ongezonde en vervuilende dominante vlees- en melkproductie, evenals de productie van alcoholhoudende- en frisdranken en ongezond gedenatureerd voedsel. De macht van de suikerindustrie is enorm. Kortom: we prefereren vulling i.p.v. voeding.

En dat alles omdat we – als een verwend rupsje nooit genoeg in luilekkerland – een welvaart in stand willen houden die, niet alleen ten koste gaat van onze gezondheid, maar ook van de armen van deze wereld van wie we de grondstoffen wegnemen, die we voor onze welvaart nodig achten. We zijn ongemerkt/(on)bewust helers van in verre landen ‘gestolen’ grondstoffen en als consument medeplichtig aan die diefstal. Als we deze onrechtvaardigheid ontdekken, niet meer mee willen doen en willen delen in plaats van helen, zullen degenen die stelen (en leveren) verhaal komen halen, zeker als je succes hebt. We ontwaren steeds openlijker de blikkerende tanden van de Grootindustrie, die nietsontziend uit is op steeds meer geld en macht.

Albert Einstein zei al: ‘De heersende klasse heeft de scholen en de pers onder de duim. Dit stelt hen in staat de emoties van de massa’s te sturen.’

En we leven ook nog eens al heel lang boven onze stand. De welvaart van de Rijke Landen is gebaseerd op overheids-huishoudboekjes die vrijwel allemaal diep in het rood staan en gebukt gaan onder een schuldenlast die niet meer te overzien is.

Laten we blijven nadenken over de vraag of we dit nog wel willen en of we niet liever willen delen in plaats van stelen en helen. Willen we bij de macht horen of gaan we voor rechtvaardigheid?


Heren en slaven: Trickle down economics

We leven in een wereld waarin we heer (werkgever) of slaaf (werknemer) zijn. Het leidend beginsel is daarbij dat hoe rijker de rijken worden hoe beter de loonslaven het hebben. Dit heet trickle down economics.

Als we heer zijn, zijn we op macht, rijkdom en status uit en dragen we – bedoeld of onbedoeld – ook bij aan de vergiftiging van onze eigen leefomgeving. En daarmee halen we de gezondheid van ons eigen lichaam en onze eigen ziel onderuit, evenals die van onze naasten en van onze (klein)kinderen. We vermoorden daarmee – net als kankercellen die hun eigen gastheer doden en daarmee ten onder gaan – de bron van ons eigen voortbestaan: de natuur die ons het leven geeft en de oprechte vriendschap en waardering van onze medemensen. We gaan, als we niet snel wakker worden, op een identieke wijze ten onder aan ons eigen handelen.

Als we loonslaaf zijn, willen we afhankelijk zijn en blijven van onze rijke en ondernemende medemensen en willen we met hen mee liften op de welvaart die zij brengen. We verkeren als loonslaaf en werkeloze bewust, maar vaker nog onbewust in een zelfde situatie als de werkgevers. We willen banen, veiligheid en gemak, ontduiken de verantwoordelijkheid voor ons eigen bestaan en gaan zonder of met het bedrijf ten onder.

Dat er een optie bestaat om zelf initiatief te nemen en al of niet samen met anderen een zelfstandig bestaan op te bouwen, komt niet in ons op. We hebben, als werkgevers niet meer voor de banen zorgen, toch ‘gewoon’ recht op een uitkering van ‘de staat’ (waarvoor het geld bijeen gebracht is door onze hard werkende buurman)?

We hebben als bazen en al of niet werkeloze loonslaven elkaar aldus in de wurggreep van een op een steeds groeiende welvaart gebaseerd wankelend economisch stelsel dat zich niet meer lijkt te herstellen van de huidige mondiale crises.


Religie

Religies in de westerse wereld lijden onder het gebrek aan spiritualiteit en bezieling en daarmee aan belangstelling. Ze kampen bovendien met verwording en schandalen van grote omvang. De macht, de instituties en het meedoen met het bevorderen van welvaart lijken het gewonnen te hebben van de dienstbaarheid, het respect voor moeder aarde, de barmhartigheid, de verzoening, de hoop, ja van het geloof zelf. Het lijkt een ontzield en verstard geloof geworden. De kerken lopen leeg en er is geen antwoord op de immense problemen, ook niet door de politieke partijen die hun basis hebben in religie. De discussie over normen en waarden lijkt een holle discussie geworden, waar niemand meer warm voor loopt.

Anderzijds zijn er elders in de wereld grote religies die zich – terecht  – keren tegen de aftakeling van zeden en gewoonten in de westerse wereld. Die religies kennen echter nog nauwelijks individuele keuzemogelijkheden en streven naar conservatisme en het opleggen aan anderen van hun oud-testamentaire opvattingen.

‘De toverformule van het Idool moet tot alle prijs verdedigd worden. Overreding en kracht, beloning en straf, leugens en aanklachten worden gebruikt, ja moeten worden gebruikt, met roekeloze wreedheid. Hun ‘hoogste waarden van het leven’ staan op het spel en omdat het Idool voor hen God is, of tenminste toch een volle neef van God, kan een slecht geweten of een gevoel van schuld niet in hen op komen. En ‘iedereen die jou doodt, zal zich verbeelden dat hij een dienst aan God bewijst’ (Johannes, 16:2). Dit is de bron van alle fanatisme. (Fritz Künkel, In search of maturity, blz. 177).

We hebben een nieuwe beleving nodig van wat religie is of in minder beladen termen uitgedrukt: een nieuwe spiritualiteit, een hoger bewustzijn.


Politiek

Het huidige politieke en economische systeem is een egocentrisch verbruikerssysteem, in hoge mate gebaseerd op het kunstmatig creëren van onnodige vraag en het (met geweld) uitoefenen van macht van de rijken over de armen. De vooruitgang, die aan de mensheid ten goede zou moeten komen, wordt tegengehouden door de machtigen der aarde die steeds rijker en machtiger willen worden. Drie kwart van de wereldbevolking lijdt honger en gaat gebukt onder vervuiling, ziektes en oorlogen omdat een kwart alle welvaart – en dus de grondstoffen van de andere drie kwart, de arme landen – wil hebben. Dit streven naar hebzucht, wordt geleid en uit alle macht (met geweld) bevorderd door een betrekkelijk kleine groep Ultra rijken die het in deze wereld voor het zeggen hebben. Onze regeringen lopen hierin mee en zijn hun vertegenwoordigers, ook al worden ze (en wij) door hun eigen bondgenoten bespioneerd. We kiezen en krijgen de leiders die we verdienen, namelijk degenen die onze hebzuchtige honger stillen.

Marianne Thieme wijst in haar opiniestuk in de Volkskrant van 28.8.2012 op de rol van de politiek als het gaat om de problemen van schaarste en verdeling en de draagkracht van de aarde:

‘Onze schuld-, groei- en geldverslaving die ervoor zorgt dat al onze wensen en verlangens in geld als rekeneenheid worden uitgedrukt, benemen ons het zicht op de werkelijke problemen van schaarste en verdeling. Nog tijdens onze generatie zullen volgens toonaangevende wetenschappers de oceanen leeggevist zijn, zal het merendeel van de aardbewoners geen toegang hebben tot schoon drinkwater, zullen vluchtelingenstromen als gevolg van voedsel- en klimaatrampen Europa overspoelen en zal de biodiversiteit onherstelbaar aangetast zijn.

Economische groei is niet de oplossing van onze problemen, maar de oorzaak ervan. We hebben geproefd van een overvloedige welvaart en kunnen ons niet meer voorstellen ooit zonder te kunnen of zelfs te moeten. Een beleid waarin geld de doorslaggevende rekeneenheid is, is gebaseerd op ‘na ons de zondvloed’. Politici maken zich druk over de verdeling van een taart die op is.

Er zal een radicaal ander beleid moeten komen, met de draagkracht van de aarde als fysieke begrenzing van onze mogelijkheden. Het belang van de zwaksten (inclusief dieren, natuur en milieu) beschermen tegen het recht van de sterkste is het enige wat ons een duurzame toekomst, gebaseerd op mededogen, kan bieden. Alleen een ‘groenekiezers­opstand’ kan dat bereiken.’ (einde citaat)

Thieme’s visie onderstreept dat de samenleving lijdt onder economische, financiële en bancaire crises, die met de huidige kennis en middelen niet meer te bezweren zijn. De nieuwe (BRIC)landen in opkomst leren niet van deze crises en willen het westen blind achterna. Gevolg is de nog sneller verlopende vervuiling en uitputting van de aarde. En dat zal een ieder van ons aan den lijve gaan ondervinden. Het is gewoon op binnenkort. De strijd om de laatste grondstoffen is begonnen.


Criminaliteit

Er is zoals hierboven beschreven sprake van massale witte boorden criminaliteit (zelfverrijking), maar ook een uitgebreide en structurele criminele onderwereld. Daarin vinden de verlorenen van onze samenleving een plaats, waar via de gewelddadige toe-eigening van bezittingen van de bovenwereld en de afzet van verslavende producten en diensten aan diezelfde bovenwereld een – soms door de bovenwereld zelfs verheerlijkt – wetteloos bestaan wordt gecreëerd.

Beide vormen van criminaliteit ontstaan vanuit het falen van de samenleving om opgroeiende kinderen het gevoel te geven dat ze er bij horen, dat mensen om ze geven, dat ze vertrouwd worden, ook als ze iets (heel erg) fout doen. We slagen er niet in om onze gekwetste zielen op tijd te repareren en kwetsen daardoor – bewust maar vaker nog onbewust – de tere kinderziel meer dan ons lief is. Als kind bouwen we een verdedigingslinie op tegen de boze buitenwereld en de vraag is of we daarin mensen zullen tegenkomen die ons voldoende vertrouwen en kansen geven om binnen boord te blijven. Zo niet dan verharden we tot egocentriciteit en worden ‘crimineel’. Ons doel is niet langer meedoen, bijdragen aan de maatschappij, maar het uitbuiten ervan ten eigen bate. Als we nog voldoende moed hebben doen we dat in de bovenwereld, maar als alle moed en vertrouwen verloren is, duiken we onder in de onderwereld.

Het werken aan die verdedigingslinie – ons Ego – is dan ook van het grootste belang, aan die van het kind, maar belangrijker nog aan die van ons zelf. Hiervoor is dieptepsychologie nodig, een kunst die vrijwel verloren is gegaan. Op deze website doe ik een poging om aan de hand van de opvattingen van Fritz Künkel te laten zien dat de waardevolle kennis erover nog wel bestaat en in mijn ogen onontbeerlijk is.

We moeten er ons wel rekenschap van geven dat deze beide vormen van criminaliteit diep zijn doorgedrongen in onze samenleving en er niet makkelijk weer uit te verwijderen zullen zijn. Het verzet en het geweld zal fors zijn als de crisis toeslaat en we op weg zouden willen naar een betere wereld. En we zijn niet goed in het omgaan daarmee. De rol van onze beschermers, onze wetshandhavers zal hier niet eenvoudig zijn en veel opoffering, integriteit, creativiteit, mensenkennis en moed vragen. Aan de slachtoffers én de daders zal recht gedaan moeten worden.


Conclusie

De conclusie lijkt gerechtvaardigd dat er sprake is van een gestage, sluipende vergiftiging, die leidt tot een groeiend aantal welvaartsziekten bij een groeiend aantal mensen en onschuldige kinderen. Zij gaan de onnodige en trieste lijdensweg, die via misleidende verleiding (reclame), verslaving, ziekte en slopend medicijngebruik leidt naar een pijnlijke en traumatische dood.

Een bewust gecreëerde wereldmarkt met een miljardenopbrengst voor een kleine groep megalomane en meedogenloze Powerheersers met om zich heen een knippende hofhouding aan meeprofiterende wetenschappers, bestuurders, juristen en doktoren, die een flink graantje meepikken. En de gewone man, de burgers, de onderdanen, de loonslaven doen er (on)bewust en (on)gewild aan mee. We helen wat anderen namens ons stelen en we zitten als heren of slaven gevangen in het paradigma van de trickle down economics. We houden geen rekening met de draagkracht van de aarde en zitten gevangen in een op geld, macht en verleiding gebaseerde materialistische wereldorde, waarbinnen we de oplossingen niet meer zullen vinden. De koek is op.

De diagnose van deze doodzieke patiënt is al met al niet rooskleurig en toch slaan we alle waarschuwingen in de wind. De grondstoffen raken op en de gevestigde instituties wankelen. Of is er, zoals Bollinger, Messing e.a. aangeven, zelfs sprake van een geregisseerd plan dat aanstuurt op de totale overheersing van de mensheid?

Willen we nog langer in zo’n wereld leven of willen we ons inzetten voor de opbouw van een nieuwe, rechtvaardige wereld, die we met elkaar delen? De keus is aan ons. Maar de hoopvolle en inspirerende weg naar het delen, naar het nieuwe wij, is zeker niet gemakkelijk. Wat staat ons te wachten, wat kunnen we doen? Luister naar dit meisje, dat de wereld 5 minuten lang stil kreeg. Ontroerend …

embedded by Embedded Video

YouTube DirektHet meisje dat de wereld 5 minuten stil kreeg