Wijs worden

Wees voor het positieve en niet tegen het negatieve. Als je voor het positieve bent zal er even goed ook negativiteit zijn, maar dat zal dan de schade en schande zijn waarmee je wijs wordt. Ik wens je veel wijsheid toe!

Zonder autonomie geen samenwerking, zonder samenwerking geen autonomie

Let\'s welcome every fresh new crises, in stead of evading it - Fritz Kunkel

Going forth, going forth, to adventuring bold - There is more ahead than has ever been told!

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist - David Ben-Goerion

 

Even kennismaken

Ik ben een echte Korenmaat. Van 1994 tot 2012 runden mijn vrouw en ik een eigen bedrijf dat in koren en zanggroepen doet. We adviseerden de 15.000 koren die Nederland rijk is, we organiseerden jaarlijks een megapopkoor van duizenden mensen uit heel Nederland: SuperVoices, een zelf bedacht vocaal concept. Ik arrangeer en componeer popsongs voor koren volgens mijn eigen Singergy-methode en sta wekelijks als songcoach voor mijn eigen geweldige vocale popgroep: RockPops, het leukste Pop- en Rockkoor van de Achterhoek. Koren zijn mijn passie!

Verder ben ik de trotse vader van zes prachtige kinderen en opa van een al even prachtige kleinzoon. Sinds een paar jaar heb ik een Praktijk voor Zelfontplooiing, waarin ik mensen help die op de een of andere manier vast zitten. Sinds mijn ‘pensioen’ in 2011 heb ik steeds meer tijd voor dit uiterst boeiende werk, dat me zo veel voldoening geeft. Daarnaast heb ik een Rockopera geschreven: The Journey, die de reis beschrijft van de Ziel.

Kortom: geraniums zijn best mooi, maar niet om achter te zitten.

Een leven lang heb ik me intens verdiept in het doen en laten en de drijfveren van mensen, met name geïnspireerd door de dieptepsychologische opvattingen van Fritz Künkel. In 2014 heb ik diens meesterwerk Creation Continues vertaald, omdat ik denk dat de kennis en wijsheid in deze dieptepsychologische interpretatie van het Mattheüs-evangelie voor de mens van vandaag de dag – ongeacht zijn levensovertuiging – van groot belang is.

Ik ben een overtuigd aanhanger van Künkels crisisleer. We hebben struikelblokken nodig om door schade en schande wijs te worden. Als we in ons leven zo’n struikelblok tegenkomen raken we in crisis. We doen er dan verstandig aan ons niet te verzetten of te vluchten (in pillen bijvoorbeeld), maar ons ernstig en grondig te bezinnen op wat er niet goed gaat en ging. Dat is confronterend, maar we zullen ons er dan – al of niet met hulp van anderen – bewust van worden dat we ons leven moeten veranderen en vooral: groeien. Een crisis is een groeisignaal, een kans dus. Die kans grijpen betekent een grote schoonmaak, het opruimen van het struikelblok, een training in nieuwe vaardigheden om daarmee ruimte te geven aan de ontplooiing van (begraven) talenten. Zo vinden we de weg omhoog naar een nieuw, voller en beter leven. Mensen zijn mijn passie! 

Wat me de laatste jaren steeds intenser bezig houdt, zijn de vele crises van deze tijd: niet alleen financieel, economisch, religieus en politiek, maar ook de voedsel-, energie- en klimaatcrises. En niet in de laatste plaats de psychologische crisis, die zich bij velen van ons manifesteert. Deze struikelblokken veroorzaken onrust, niet alleen mondiaal – de voorboden van een wereldwijde crisis, een Apocalyptische gebeurtenis, dienen zich aan – maar ook in mijn directe omgeving. Die onrust werd bij mij nog versterkt toen een paar jaar geleden bij mijn vrouw een hersentumor en multiple sclerose werden geconstateerd.

Al met al af begon ik me af te vragen waarom dit alles op mijn pad kwam en wat de bedoeling zou kunnen zijn van wat er naar mijn gevoel niet goed gaat. Ik moest opnieuw op ontdekkingsreis en die begon direct met een aantal hoopvolle en inspirerende ontmoetingen. Nieuwe boodschappers kwam ik zo maar uit het niets tegen: medemensen, boeken, films en meer. Ze brachten me vele onverwachte, prachtige, maar ook onthutsende ontdekkingen, die uiteindelijk tot de ontwikkeling leidden van een eigen zienswijze, een denkstelsel dat ik heb uitgewerkt in het principe van de Volmaakte ontwikkeling en de Vijf V’s. Dat paradigma kan hopelijk de basis zijn voor een andere kijk op het bestaan en voor de weg omhoog naar een nieuw, voller en beter leven, naar een hoger bewustzijnsniveau. Het beschrijft de Bloedsomloop van Het Leven en beslaat onze omgang met de natuur, met ons lichaam en met onze ziel en gaat er van uit dat het leven permanent in volmaakte, zelfhelende ontwikkeling is.

Ik heb lang geaarzeld wat ik met mijn vondsten moest doen. Moest ik ze voor mezelf houden of juist delen? Is de tijd wel rijp voor deze inzichten en zijn de inzichten zelf wel rijp genoeg om ze aan anderen voor te leggen? Anderzijds woog heel zwaar dat ik in mijn praktijk en naaste omgeving veel goedbedoelende, lieve mensen maar vooral ook onschuldige kleine kinderen, die zich van hun situatie (nog) niet goed bewust zijn, onnodig zie lijden. Ik zie ook aankomende ouders worstelen met de vraag hoe ze hun baby moeten voeden, nu het helemaal niet zo zeker meer is of het vertrouwde voedsel wel zo gezond is als we altijd dachten. Het is ook niet goed ze NIET te wijzen op de mogelijkheid van deze alternatieve en hoopvolle uitweg uit hun meestal penibele situatie. Uiteindelijk besloot ik mijn licht niet langer onder de Korenmaat te steken. Welke levensweg een ieder van ons wil kiezen is immers aan haar of hem zelf. En per slot van rekening is wat ik gevonden heb niet van mij en heb ik dit alles maar ontvangen en gevonden via een veel hoger gezag: het Eindeloos Bewustzijn zoals Pim van Lommel dat in zijn gelijknamige boek zo prachtig omschrijft of – voor de gelovigen onder ons – God of Allah. Het is aan u, beste bezoeker, wat u ermee wilt doen.

Rob de Visser

Winterswijk Miste, augustus 2012