Wijs worden

Wees voor het positieve en niet tegen het negatieve. Als je voor het positieve bent zal er even goed ook negativiteit zijn, maar dat zal dan de schade en schande zijn waarmee je wijs wordt. Ik wens je veel wijsheid toe!

Zonder autonomie geen samenwerking, zonder samenwerking geen autonomie

Let\'s welcome every fresh new crises, in stead of evading it - Fritz Kunkel

Going forth, going forth, to adventuring bold - There is more ahead than has ever been told!

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist - David Ben-Goerion

 

Lichaam – Verwittiging

Alles heeft zin, elk levend organisme helpt de volmaakte ontwikkeling en heeft een eigen taak daarin. Wat is de taak, de bijdrage van pijn, bacteriën en bijvoorbeeld kankercellen? Ze komen ons kennelijk waarschuwen, een boodschap brengen en iets opruimen wat de volmaakte ontwikkeling dwarsboomt, bedreigt. We hebben allemaal tienduizenden kankercellen in ons lichaam. Maar die komen pas in het geweer als er iets mis is. Ze komen ons helpen.

Zo is kanker bijvoorbeeld geen ziekte, maar een (ingenieus) overlevingsmechanisme (de titel van het intrigerende boek van Andreas Moritz). De kankercellen en tumoren trekken zich terug als we naar de signalen luisteren, ons giftige leef- en eetpatroon veranderen en onszelf ontgiften. Het immuunsysteem neemt de regie weer over.

Een ander voorbeeld is de huid. Een spijsverteringsorgaan, dat alles verwerkt wat erop en erin komt, wat er op gesmeerd wordt, e.d., daarvan de voedingsstoffen opneemt en de afvalstoffen opslaat en uitscheidt. De huid is met een pond (!) afvalstoffen per dag zelfs ons grootste uitscheidingsorgaan!  (Cancer is curable, blz. 11 en 51). Dit wordt onderstreept in relatie met borstkanker: meeste deo is giftig (door aluminium, E216, parabenen). Het scheren van oksels is daarom extra gevaarlijk. De correlatie tussen het dragen van BH’s en borstkanker is 4 keer groter dan tussen roken en longkanker! (Cancer – Step outside the box, blz’n. 181, 182 en 183).

Zoals in de sectie over gif uitgebreid wordt beschreven leven we in een giftige, toxische omgeving en krijgen we via voeding, onze longen en huid steeds meer gif binnen. En daar hebben we last van. Het lichaam komt in staat van praatheid, doet er een schepje bovenop in de vorm van noodventielen en geeft signalen af. Als ons lichaam niet toxisch zou zijn, zouden we geen hoofdpijn hebben, niet uit onze mond ruiken, geen stinkende zweet- of lichaamsgeur hebben en onze ontlasting zou niet stinken naar riolering (of nog erger). Het zijn allemaal signalen die ons er op wijzen dat het lichaam noodventielen en veiligheidskleppen gebruikt om het gif dat niet meer op een gezonde manier kan worden afgebroken en afgevoerd, alsnog kwijt te raken. Omdat ons lichaam helaas al van heel jongs af aan gestaag vergiftigd is, gebruiken we massaal symptoombestrijders en maskeringsmiddelen als tandpasta, deo, parfum en toiletspray. En waarom hebben we eigenlijk gaatjes in onze tanden en kiezen en tandplak? Dat zijn toch ook signalen die duiden op het overmatig gebruik van onnatuurlijke voeding? De beste tandarts is geen tandarts zei mijn tandarts laatst. Hij heeft gelijk, maar hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken om zijn klandizie.

In deze toxische omgeving zijn we allemaal in ons eigen tempo weg naar welvaartsziekten. De zwakken van constitutie gaan eerst. En de ketting breekt op de zwakste schakel: erfelijke zwakheden verschillen per persoon. Iedereen heeft zijn eigen zwakke punt(en), de zwakke plek in de dijk die het water niet meer kan tegenhouden, de druppel die de emmer doet overlopen.

We moeten op deze plaats even stilstaan bij het gegeven dat de huidige medische wereld totaal anders aankijkt tegen ziekte en gezondheid. Het huidige medische (allopatische) paradigma rust op de opvattingen van de Fransman Louis Pasteur. In Cancer – Step outside the box, blz. 104 e.v., beschrijft Bollinger hoe dat gebeurde. Ik vat het hier kort samen:

‘Rond 1850 ontwikkelde Louis Pasteur in Frankrijk een bacteriologische theorie gebaseerd op de veronderstelling dat de ziekte wordt veroorzaakt door microben die van buitenaf het lichaam binnen dringen. Om ziekten te genezen moesten deze indringers gedood worden. Zijn tegenstander was Antoine Beauchamp. Zijn theorie was gebaseerd op de veronderstelling dat ziektes worden veroorzaakt door microben die in lichaamscellen zitten. Die komen in het geweer als de interne balans verstoord is. Hij ging er van uit dat bacteriën, microben, virussen en schimmels niet de oorzaak waren van de ziekte maar de schoonmaakploeg die ziek en dood weefsel komen opruimen. Een andere Franse wetenschapper, Claude Bernard, mengde zich in de strijd en onderstreepte Beauchamp’s opvatting met zijn theorie dat de staat van de omgeving – het lichamelijk terrein – verantwoordelijk is voor het ontstaan van de ziekte en het activeren van de opruimploeg. Omdat Pasteur rijk was en politieke vrienden had kon hij de wetenschappelijke wereld er van overtuigen dat zijn theorie correct was. Het was de geboorte van het huidige medische paradigma van symptoombestrijding, inclusief de vaccinatie. Vrijwel de gehele huidige medische wereld gaat uit van Pasteurs opvatting. Een opvatting die het fundament legde voor een farmaceutische miljardenindustrie die commercieel bloeit op gepatenteerde medicatie, vaak onnodig toegediend aan miljoenen patiënten en onschuldige kinderen. En hoewel Pasteur op zijn sterfbed toegaf dat Beauchamp gelijk had, was het kwaad al geschied.’

De opvatting van de Volmaakte ontwikkeling met haar zelfhelende vermogen deelt de opvattingen van Beauchamps en Bernard (en van Pasteur op zijn sterfbed). Ziekte is een signaal dat het komende en noodzakelijke genezingsproces aankondigt. Het zelfhelend vermogen (het immuunsysteem), is haar kracht kwijt geraakt en die wil ze terugkrijgen. Symptoombestrijding (via medicijnen, vaccinaties enz.) is dan ook de verkeerde weg, die de ziekte niet verhelpt, maar tijdelijk wegdrukt en daarmee onze zelfhelende weerstand verder aantast. Daardoor kan de oorzaak van de ziekte onderhuids blijven voortwoekeren.

Voor het gewenste herstel van het zelfhelend vermogen moeten we leren luisteren naar de afgegeven signalen. Dat vergt inzicht in het ontstaan van de ziekte, de verstoring van de gezondheid én een onvermoeibaar blijven speuren naar (en het aanleren van) een gezondere leefstijl. Je kunt de signalen van het lichaam op 2 verschillende manieren duiden: Allopathisch en Homeopathisch. De keuze is fundamenteel voor de weg die we willen gaan.

  • Allopathie
    Dit is de heersende geneeskunde volgens Pasteur zoals die hiervoor is beschreven. De arts is verantwoordelijk en de patiënt volgt. Deze weg is de beste weg voor de acute geneeskunde: bijv. botbreuken na een ongeluk die direct via een concrete operatie moeten worden verholpen en die ziekenhuisopname en revalidatie nodig maken. De weg is in de gedachtegang van het paradigma van de Volmaakte Ontwikkeling niet geschikt voor de structurele geneeskunde. De allopathie pakt de pijn/ziekte aan via symptoombestrijding, onderdrukking van de signalen, repressie. De oorzaak van de ziekte wordt niet gezocht of aangepakt en blijft bestaan. Het lichaam verzwakt en degenereert. De allopathie heeft een statische optiek, die tegen het negatieve is gericht. Gemakzucht, luiheid, conservatisme en slachtoffergevoelens worden bevorderd (pech, foutje van de natuur). Deze weg leidt tot Verstarring en chronische (welvaarts)ziekten.
  • Homeopathie
    Dit is het alternatief voor de heersende geneeskunde. In Duitsland heel gewoon, maar hier nog steeds nauwelijks erkend en voor vol aangezien. Het weerspiegelt de opvattingen van Beauchamps en Simon, de tegenstrevers van Pasteur. Het is volgens het paradigma van de Volmaakte Ontwikkeling de aangewezen weg voor de structurele geneeskunde die zich bezig houdt met ziekten die geen direct ingrijpen nodig maken, maar de algemene gezondheid belasten. De patiënt wordt verantwoordelijk gesteld. Er wordt gezocht naar de oorzaak en gestreefd naar het  wegnemen van de beletselen die de genezing tegenhouden. Het lichaam wordt ontgift en het zelfreinigend vermogen wordt bevorderd. Ziekte wordt gezien als genezingsproces. De oorzaak wordt door het lichaam zelf verwerkt, waardoor het sterker wordt en beter bestand is tegen gezondheidsrisico’s. De homeopathie heeft een dynamische optiek die op het positieve is gericht. Vitaliteit, activiteit, creativiteit en zelfvertrouwen worden bevorderd. Je bent de smid van je eigen geluk (gezondheid). Deze weg leidt tot Verandering en een betere gezondheid.

Het gaat hier voor alle duidelijkheid in het geheel niet om een veroordeling van degenen die ziek zijn geworden of om een schuldvraag. Het is al erg genoeg als je ziek bent of als je iemand verloren bent aan een slopende ziekte. Het gaat er hier uitsluitend om dat we ons niet door de verschrikkelijke, maar onverbiddelijke werkelijkheid beperken in onze zoektocht naar een beter begrip van de leefsituatie waarin de mensheid en vooral onze kinderen zich bevinden. De (welvaarts)ziektecijfers stijgen nog altijd en we kunnen, kwetsbaar als we zijn voor onze toxische omgeving, allemaal geraakt worden.

Laten we met een open oor leren luisteren naar elke verwittiging, elk signaal dat ons lichaam ons geeft. Alle pijn, alle ziekteverschijnselen, bacteriën, virussen, koorts, energieverlies, botontkalking, welvaartsziekten, kinderziekten, zijn gerichte signalen aan ons. We moeten hun taal leren verstaan om gezond te blijven en niet (verder) in de gevarenzone te komen. En we moeten een keus maken. Als we bereid zijn te luisteren, nemen we het heft in eigen handen en gaan we op weg naar Verandering. Als we niet luisteren, leggen we de verantwoordelijkheid buiten ons en koersen we aan op Verstarring.