De ziel is een immateriële gebeurtenissen ­verwerkende processor die het individu ten dienste staat om het innerlijk leven, het denken, voelen en willen te kunnen verwerken. De ziel is als het ware ons stuurinstrument waarmee we de commando’s kunnen geven aan ons lichaam en ons doen en laten. De ziel is permanent in volmaakte ontwikkeling en heeft een krachtig zelfhelend vermogen. De permanente onzichtbare energie daarvoor wordt geleverd via onze levenskern die zich in het centrum bevindt van de ziel en die het beste kan worden aangeduid met de term Spirit. Deze kern wordt ook wel het Zelf, de Geest of ons creatieve centrum genoemd. Dit (ware) Zelf  – in het hart van je persoonlijkheid – is onkwetsbaar, omdat het deel uit maakt van het oneindige. Het is buiten bereik van schade of pijn door toedoen van welke mensenhand dan ook. Meer over de eigenschappen van de Ziel en het Zelf lees je in de uiteenzetting over ‘Ziel, geest en meer …’ 

De Ziel en het Zelf zijn abstracte instanties. Het bestaan ervan kan niet met exact wetenschappelijke bewijzen aangetoond worden. In oude symboliek, mythen, sagen, sprookjes en alle religies wordt aan de Ziel en het Zelf (de Geest) als haar kern onsterfelijkheid toegekend. De onstoffelijk ziel is hier tijdelijk op deze stoffelijke aarde zijn om haar lessen te leren en zo steeds op een hoger bewustzijnsniveau te komen. Na de dood gaat de ziel en haar kern het Zelf weer terug naar de onstoffelijkheid van het Eeuwig/eindeloos bewustzijn voorbij ruimte en tijd. Terug naar huis, de prachtige plek waar we allemaal vandaan komen, voorbij ruimte en tijd. De website van Pim van Lommel laat mensen aan het woord die een Bijna Dood Ervaring hebben gehad en er geweest zijn.

Maar de Ziel is kwetsbaar en raakt in de loop van het bestaan beschadigd. Er treedt steeds weer Verstoring op in de ontwikkeling die de Ziel moet doormaken. De beschadigingen verhinderen dat de eeuwige energie haar zelfhelende kracht kan uitoefenen.